Anne babaların tek arzuları evlatlarının sağlıklı ve mutlu olmalarıdır 👨👩👧👦 Lakin işin içine birliktelik/evlilik girdi mi “Aman kızım, ailesini tanıyor musun? Aman oğlum, kafa yapınız uyuyor mu? Geçinebilecek misiniz? Eğitim seviyeleriniz aynı mı? Geçmişi önemli, aileleri önemli” diye sayısız cümleler havada uçuşur 🌪🔥 Bir anne olarak tedirginliği anlamak mümkün ama evliliklerin de garantisi olmaz ki, keşke olsa 🤷🏻♀️ Aynı eve girmeden, o imza atılmadan, yılları geçirmeden kimden nasıl emin olunabilir ki? Romantik komediyle başlayan ilişkinin sonu gerilime ve suça dönüşür mü 🤨 Dönüşenini usta yönetmen David Fincher yapmış, adı da Gone Girl olmuş 📽
5. evlilik yıl dönümlerine ramak kala Nick bir gün eve döndüğünde Amy’yi bulamaz. Yer yarılmış içine girmiştir adeta! Bulunması için inanılmaz bir seferberlik ortaya çıkar. Polisin şüphelendiği kişi ise Nick’tir.
Eğer içinizde ebeveynlerinizden evlenme baskısı yaşayanlarınız varsa oturtun bu filmi izletin 😁 İnsanı evlilikten, birliktelikten soğutacak kadar başarılı, gizemli bir hikayeyle karşılaşacaksınız 😳 Senaryo öyle detaylı işlenmiş ki bir tane bile boş sahneye rastlayamıyorsunuz. Süresinin uzunluğuna rağmen gözü ekrandan kaçırma imkanı yok 👍🏼 Filmden önce kitabını okuyup o gizem ve gerilimi doya doya yaşamak isterdim! Fincher’ın ışık oyunları, gerilimi aniden tavan yaptıran müzik çalışmaları sinirleri biraz geriyor 😬 Medyanın reyting uğruna insanları ne hale getirdiğini, popüler kültürün patlayacak balondan farksızlığını izledikçe beğeniniz de artıyor. Dramla başlayıp gizeme dönen, sonrasında da gerilimi eksik etmeyen bu film eşlerle izlemek için ideal mi, emin değilim. Ben Onur’la ilk izlediğimde birbirimize yandan yandan bakmıştık 🙈 IMDb 8.1, 149 dakika, türü dram-gizem-gerilim 🍿
