Ailemde veya çevremde sinemaya benim kadar düşkün olan veya bunu anlayan yok, yani rol modelsiz sevdim 💜 Sebebine ister dünyadan 2 saat uzaklaşmak deyin, ister yaşamadığım/yaşayamayacağım hayatları görmek deyin, ister bir öğrenme metodu deyin, ister de bazı boşlukları doldurma yolu deyin; bilmiyorum 🤷🏻♀️ Görünen hiçbir maddi/manevi başarı kazandırmadı. Ama duygularımı, düşüncelerimi, bakış açımı geliştirmede, yalnızlığımla baş etmemde, hayata adapte olmamda çok faydası dokunmuştur...
Arşiv - Mayıs 2021
Like Father, Like Son (2013)
Otoriter babam ve erkek otoritesiyle büyümüş, yaşamaya da devam etmiş annem; evlatlarımıza gösterdiğimiz ilgi karşısında şaşırıyorlar 😳 Onların zamanında ilgi merkezi aile büyükleri iken bizdekinin sadece çocuklar olması hem takdir ediliyor hem de “Sonları ne olacak acaba?” diye endişe barındırıyor 🙄 Özellikle baba evlat ilişkisi sürekli gündemde! Abimlerin ve Onur’un çocuklarına düşkünlüğü onları yıllardır şaşırtıyor 👨👧👦 Baba ilgisi çok görmediğim için zaman zaman...
October Sky (1999)
Ailesinin istediği değil de kendi istediği karakter olmayı başaran insanlara imreniyorum 🤭 Bu itirafımın içinde tamamen iyi niyet ama biraz özenme barınıyor 🙈 Doğduğumuz topraktan mı, büyütüldüğümüz geleneklerden mi, cinsiyetimizden mi yoksa mizacımızın üstüne serpiştirilen baskıdan mıdır bilmiyorum; uhdeler taşıyoruz 💭 Sonra bir filmle karşılaşıp “Evet, evladım önce sağlıklı olsun da istediği hayat için her daim yanında dururum!” diyebiliyoruz 💪🏼Bu konuya en son örneğim, ailecek...
Girl, Interrupted (1999)
35 yıldır bazıları devam eden bir sürü etiketim oldu: Dedikodusuna “Bana ne?” dediğim için egolu, her muhabbetine canım cicimli yaklaşmadığım için mesafeli, hayatımdaki her detayı paylaşmadığım için soğuk, boş muhabbetleri çürütmeye meyilli mizacımdan ötürü burnu kalkık, rastgele yaşamayı tercih etmediğim için fazla planlı, Celil Ediz’i sağlıklı ve bilinçli yetiştirmek istediğim için pimpirikli, sokulan laflara “Yarabbi şükür” demeyip hiçbir şey olmamış gibi davranmadığım için...
Mom (2017)
Celil Ediz doğduğundan beri “Kirpiği yere düşmesin, hayırlı insanlarla karşılaşsın” diye dua ederim 🤲🏼 Pamuklara sarıp sarmaladığımız evladımızın çevresinden ötürü, hiç denk gelmediği insanlar yüzünden neler yaşayabileceğini düşündükçe aklımı yitirmekten korkuyorum 🤦🏻♀️ Olumlu niyetlenmenin gücüne inanıp düşünmekten vazgeçiyorum ama çocuk istismarlarıyla ilgili haberleri gördükçe çocuğu evden bile çıkarmak istemiyorum 🙄 Elimizden gelen onları bilinçlendirip...
Maudie (2016)
Onur’la birbirimize genelde isimlerimizle hitap etmeyiz; daha tatlı kelimeler kullanırız. İsimle hitap etmek kızgınlık göstergesi sayılır 👀 Gene de Onur sevgisini sözlerle, hediyelerle, kutlamalarla çok gösteren biri değildir; hele Celil Ediz doğduktan sonra sayısı epey azaldı 👎🏼 Sevgisini bir bakışında, hareketinde, beklemediğim inceliğinde, özel gün olmadan aldığı hediyede görürüm 👩❤️👨 “Seni seviyorum” demek yerine Celil’e bakıp sinemaya gönderir, en sevdiğim tatlıyı işten...
Miss Representation (2011)
Karantina sebebiyle ailecek ilk defa bu kadar süre yan yana kaldık 👨👩👦 Oğlum da kadın-erkek rollerini gözlemlerken şaşırtmaya başladı 🙄 Geçenlerde Onur’la sitenin parkına inerken “Anne, ben ve babam yokken seni kim koruyacak?” dedi 😳 Çoğuna göre baskıcı bir ailede 2 abiyle büyümeme rağmen bir kez bile korunmaya muhtaç hissettirilmedim 🤷🏻♀️ Çocuk yatağını topluyor, kek yapıyor, kirlilerini sepete atıyor, insanlara nazik davranmayı öğreniyor diye gururlanırken şok oldum...
Franca: Chaos and Creation (2016)
Babam hırslı olmadığım için arada yakınır. Neden daha çok bir şeyleri isteyip, koşmayıp, ona göre başarmadığımı sorgulamayı da sever 🙄 Oysa Anadolu topraklarında ataerkil toplum geleneğinin baskın olduğu ailelerde yetişince cevap sorunun içindedir 🤷🏻♀️ Büyükşehirde yaşasan da iki üniversite bitirsen de kurumsal firmalarda çalışsan da baskıları kırmak zordur 👎🏼 Hem kalıplardan çıkmanı isterler hem de kadın olarak “yerini bilmeni”. Bu tabuları yıkmak için cesur ve asi olman da...
Cristina (2016)
Herkesin yükü kendine ağırdır ama daha zor koşullara girdikçe aslında gücümüzün de arttığını, daha fazla şeyle de yüzleşebildiğimizi görürüz 💪🏼 Bu ister tek çocuktan 3 çocuğa geçiş sorumluluğu olsun, ister keyfi olarak 7/24 evde durduğumuzu sanıp Corona sırasında bunun mecburiyete dönüşmesi olsun. Yük başa gelince bir şekilde kaldırıyoruz; sonrasındaki psikolojik kalıntıları es geçerek tabi 😏 Peki, ya sağlıkla ciddi anlamda sınanırsak? Adına kanser deniyorsa, nasıl başa...
Diana: In Her Own Words (2017)
Dizilere bile mesafeli yaklaşan sinema tutkunu olarak belgeselleri sevemedim 🤷🏻♀️ Belgesel denince aklıma hep hayvanlar ve doğa geliyordu 🦍🌿 Netflix sağ olsun bu bakışımı epey törpüledi ve peş peşe izlemeye başladım✌🏼Bu hafta da hesapta kadınlarla ilgili belgeseller olacak 🎥 Rol model alınacaklar, hastalıklarıyla savaşıp bize güç verenler, mesleği merak uyandırıp o başarının arkasını gösterenler ve hatta kadınlara yapılan ayrımcılığı vurgulayanlar merceğimizdeler 🤓...